| تبليغات | X |
| ارسال مطلب به اینک فلسفه |
| صفحه نخست l درباره ما l تماس با ما l آرشیو l پیوندها l لینک به ما l آر اس اس |
 |
| خبر l مقاله l گزارش l یادداشت l ترجمه l گفت و گو l کتاب و نشریات l پرونده l تجربههاي ديگر |
| موضوع: یادداشت | |
| محمد نجفی |
بلیط کنسرتی را دست دارید که قرار است در آن یکی از بزرگترین
نوازندگان پیانو به اجرای قطعاتی برگزیده بپردازد. افتخار حضور در چنین برنامهای،
تجربهای بینظیر برایتان به حساب میآید. روز موعود فرا میرسد و شما خودتان را
به محل برگزاری کنسرت میرسانید. کاملاً خود را آماده کردهاید تا اجرایی بینظیر
را بشنوید. حالا دیگر صندلیتان را پیدا کردهاید و در جایتان نشستهاید. همه
حاضران چون شما مشتاقانه منتظرند. عاقبت پیانیست محترم میآید و با وقار همیشگیاش
پشت پیانو مینشیند. سکوت حکمفرما شده است. حاضران همگی سکوت کردهاند، سکوت محض.
4 دقیقه و 33 ثانیه میگذرد. پیانیست محترم بلند میشود، راهش را میکشد و میرود
بیآنکه به انتظار شما پاسخی در خور داده باشد، بیآنکه چیزی نواخته باشد.
لینک مستقیم به مطلب
|
| جستوجو در اينك فلسفه |
|
|
| از سایتهای دیگر |
|
:: رضا داوری اردکانی: دفاع صمیمانهای از فلسفه کردهام :: شاپور اعتماد: مشخصههای معنایی به "نحو" مربوطند :: افشین جهاندیده: "درون ماندگاری" روش تحلیل فوکو است :: "ما و تاریخ فلسفه اسلامی" رونمایی میشود :: "آموزش منطق به کودکان" بررسی می شود :: آيا كتابهاي شنيداري براي كودكانتان مفيدند؟ :: غلامرضا اعوانی: عقل جهانی در غرب رنگ باخته است :: بحران خود ویرانگری یک نظریه :: سخنرانیهای گروه مطالعات علم موسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران اعلام شد :: کتاب شناسی فلسفه ذهن :: يادداشت ناصر فكوهي در استقبال از نوروز :: كودكان توانايي پرسشهاي فلسفي را دارند :: رضا داوری اردکانی: سياست بدون اخلاق، ظلم است :: مجموعه مقالات كامران فاني منتشر ميشود :: انتشارات شهرتاش، مجموعه 9 جلدي «كودكان فيلسوف» نوشته «اسكار برنيفيه» را منتشر كرد |
| عضویت در خبرنامه |
| دعوت از دوستان |
  |
|
استفاده و بازنشر مطالب اینک فلسفه با ذكر منبع بلامانع است نظر نویسندگان لزوماً موضع اینک فلسفه نیست |