| سایت های مرتبط |
![]() |
| ارسال مطلب به اینک فلسفه |
| Related Links |
| صفحه نخست l درباره ما l تماس با ما l آرشیو l پیوندها l گروه اینترنتی l لینک به ما l شهر فلسفه l آر اس اس |
![]() |
| خبر l مقاله l گزارش l یادداشت l ترجمه l گفت و گو l کتاب و نشریات l پرونده l تجربههاي ديگر |
| موضوع: یادداشت | |
| محمد نجفی |
بلیط کنسرتی را دست دارید که قرار است در آن یکی از بزرگترین
نوازندگان پیانو به اجرای قطعاتی برگزیده بپردازد. افتخار حضور در چنین برنامهای،
تجربهای بینظیر برایتان به حساب میآید. روز موعود فرا میرسد و شما خودتان را
به محل برگزاری کنسرت میرسانید. کاملاً خود را آماده کردهاید تا اجرایی بینظیر
را بشنوید. حالا دیگر صندلیتان را پیدا کردهاید و در جایتان نشستهاید. همه
حاضران چون شما مشتاقانه منتظرند. عاقبت پیانیست محترم میآید و با وقار همیشگیاش
پشت پیانو مینشیند. سکوت حکمفرما شده است. حاضران همگی سکوت کردهاند، سکوت محض.
4 دقیقه و 33 ثانیه میگذرد. پیانیست محترم بلند میشود، راهش را میکشد و میرود
بیآنکه به انتظار شما پاسخی در خور داده باشد، بیآنکه چیزی نواخته باشد.
|
لینک مستقیم به مطلب
|
| موضوع: گفتوگو | |
منيره پنجتَني، مؤلف كتاب «زيبايي و فلسفه هنر در گفتوگو: افلاطون» در پاسخ به اين سؤال كه چرا پرسشهايي مشخص را با اساتيد و مصاحبهشوندگان در ميان گذاشته است گفت: در طرح اين كتاب مهمترين نكتهاي كه از ابتدا مدنظرم بود توجه به مواضع شخصي اساتيد در موضوعات فلسفه هنر و در ادامه اختلاف نظرات آن ها در موضوعات مشترك بود. چنانكه اين امر را مي توان در سؤالاتي ديد كه كه به بحث و پرسش درباره يك موضوع مشترك ميپردازند...
|
لینک مستقیم به مطلب
|
| موضوع: فلسفه هنر و زیباییشناسی | |
| ايمان اميرتيمور |
واژهي metaphor، استعاره، از واژهي یونانی metaphora گرفته شده که خود مشتق است از meta به معنای «فرا» و pherein، «بردن». مقصود از این واژه دستهي خاصی از فرایندهای زبانی است که در آنها جنبههایی از یک شئ به شئ دیگر «فرابرده» یا منتقل میشوند، به نحویکه از شئ دوم به گونهای سخن میرود که گویی شئ اول است. استعاره انواع گوناگون دارد، و تعداد اشیاء دخیل در آن نیز میتواند تغییر کند، اما روال کلی «انتقال» بلاتغییر میماند...
|
لینک مستقیم به مطلب
|
| موضوع: فلسفه هنر و زیباییشناسی | |
| محمدمهدی خسروانی |
از زمان پیدایش رسانهای به نام فیلم، بحثهای زیادی را در باب هنر بودن یا نبودن آن مطرح شده است. مطلبی که در ادامه میخوانید، نگاهی اجمالی دارد به بحثهایی که در این زمینه صورت گرفته است.
|
لینک مستقیم به مطلب
|
| موضوع: فلسفه هنر و زیباییشناسی | |
| محمدمهدی خسروانی |
از زمان پیدایش رسانهای به نام فیلم، بحثهای بسیاری درباره آن از وجهه نظرهای گوناگون صورت گرفته است که فلسفه فیلم یکی از مهمترین دستاوردهای آن مباحث است.
|
لینک مستقیم به مطلب
|
| موضوع: فلسفه هنر و زیباییشناسی | |
| ايمان اميرتيمور |
در نظر اورليوس آگوستينوس (430-354) يكي از پر نفوذ ترين متفكران دوره مسيحي متقدم ،زيبايي خصلتي عيني و نه صرفا يك نگرش است . آگوستين بر اين باور بود كه بهجت حاصل از زيبايي ، وجود زيبايي به طور مستقل از ما را مقرر مي سازد و اينكه ما در باره زيبايي تامل ، و نه آن را خلق ، مي كنيم . او مي پرسد : آيا يك شيء زيباست ، چون به ما بهجت مي دهد يا بهجت ميبخشد ، چون زيباست ؟ پاسخ وي اين است كه ( شيء زيبا ) بهجت مي بخشد چون زيباست.
|
لینک مستقیم به مطلب
|
| موضوع: فلسفه هنر و زیباییشناسی | |
| نویسنده میهمان |
جناب آقای حمید
حیاتی مطلبی با عنوان "درآمدی بر فلسفه هنر" را برای ما ارسال کرده اند که
در ادامه می توانید آن را بخوانید. لطفاْ ما و نویسندگان میهمان isphilosophy را از
نظرات، انتقادات و پیشنهادات خود بی بهره مگذارید.
تشخیص و دفاع از یك اثر هنری كار بسیار پیچیده ای است. غالب مخاطبین یك اثر هنری آن را با احساس خود می سنجند و اگر آن اثر بتواند احساس لذتی در آنان پدید آورد آن اثر را زیبا میدانند. شاید این گفته ی هیوم در مورد اینها درست و صائب باشد كه احساس نمیتواند به مرجعی بالاتر از خود برگردد. امّا اصل لذت آفرینی یك اثر هنری، تبیینی قابل دفاع از آن فراهم نمی آورد، چرا كه لذت می تواند از طرقی غیر از یك اثر هنری بدست آید. بخاطر همین عدم تعین (یك كار هنری چیست و چرا ارزشمند است) یكی از چند گروهی كه در این زمینه نظریه پردازی می كنند فلاسفه هستند. امّا گمان آن می رود كه فلاسفه با رویكرد خاصشان، یعنی سوال ذات باورانه ی چیستی هنر، آن را به اندیشه ی انتزاعی و بی روح بدل سازند. با این وجود هر دم از سطوت و سنگینی این سوال كاسته می شود...
|
لینک مستقیم به مطلب
|
| موضوع: فلسفه هنر و زیباییشناسی | |
| علی ثباتی |
فلسفه فیلم به نحوی فزاینده به یکی از زیرشاخههای اصلی فلسفه هنر معاصر تبدیل میشود.
هرچند در میان دانشگاهیان، فلاسفه نخستین کسانی بودند که در دهههای نخستین قرن بیستم به اشکال نوین هنری پرداختند، این زمینه تا پیش از فرارسیدن دهه 80 میلادی که نوعی رنسانس در آن به وقوع پیوست در عین بسط یافتن و تکامل پیدا کردن رشد چندان قابل ملاحظه ای را به همراه نداشت.
|
لینک مستقیم به مطلب
|
| جستوجو در اينك فلسفه |
|
|
| از سایتهای دیگر |
|
:: گفتوگو با حمید طالبزاده رئیس انتشارات دانشگاه تهران :: انتقاد رئیس فرهنگستان علوم از وزارت علوم :: در ستایش زبالهگردی :: غبارزدایی از چهره سعدی؛ گزارشی از نشست «تصویری جامع از سعدی» در شهر کتاب :: چرا تلاشهای روشنفکری در ایران به ثمر نمی رسد؟ :: ما روشنفکر بومی نیستیم :: اهمیت رواج فلسفه در مدرسههای ایران :: مشکل دانشجویان فلسفه، نداشتن قدرت تحلیل است در گفتگو با دکتر حسین شیخ رضایی :: مشکلات تدریس فلسفه در ایران در یادداشتی از دکتر عبدالکریم رشیدیان :: مشکلات تدریس فلسفه در ایران؛ یادداشتی از دکتر منوچهر صانعی دره بیدی :: گفت وگو با دكتر «رضا داورى اردكانى» درباره فوتبال :: همنشینی با افلاطون و دریدا :: آسیب شناسی آموزش فلسفه در ایران در گفتگو با دکتر سروش دباغ :: گزارش لحظه به لحظه از مناظره الوین پلانتینگا و دنیل دنت درباره نسبت میان خداباوری و تکاملگرایی :: خردنامه صدرا در فهرست نشریات تخصصی فلسفی جهان |
| عضویت در خبرنامه |
| دعوت از دوستان |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]()
|
|
all rights reserved © 2008 Isphilosophy استفاده و بازنشر مطالب اینک فلسفه با ذكر منبع بلامانع است نظر نویسندگان لزوماً موضع اینک فلسفه نیست |