این برنامه هم مانند مباحث «رساله های افلاطون» بین دکتر عبدالرحیم زاده و من از حدود یک سال پیش آغاز شد و علی رغم وقفه‌هایی که گهگاه در آن پیش می آمد (و می‌آید)، همچنان به شکلی پیگیر دنبال می شود. در اولین جلسات این برنامه، برخلاف مباحث یونان و افلاطون، تعداد قابل توجهی از دیگر بر وبچه های دانشگاه تهران شرکت می کردند، که به رسم پیشین فعالیت جمعی و سنت دیرینه‌ي کار گروهی در فرهنگ ایرانی، کم کم پراکنده شدند. ابتدا با غیبت‌ها و تاخیرهای کوتاه، و به تدریج اتخاذ تصمیم‌های قاطعانه مبنی بر نیامدن و شرکت نکردن. که خود موضوع تحقیق مفصلی است که ما ایرانیان چه اراده آهنینی در شرکت نکردن، سرکلاس نرفتن، گوش نکردن، ننوشتن، نخواندن و دیگر مصدرهای + پیشوند ن داریم. به هرحال در این مباحث مشترک (که تا همین اواخر سمیرا الیاسی هم عضو ثابت آن‌ها بود ولی سرانجام  روش‌شناسی دیلتای موضوع پایان‌نامه‌اش، تاب روش‌شناسی بیش از حد علمی و غیر هرمنوتیک کانت را نیاورد)، ما تقریبا دو سوم از متن کتاب «نقد عقل محض» را به طور مفصل مورد گفت‌وگو قرار دادیم. مجموعه یادداشت‌هایی که از این پس تحت عنوان فوق منتشر خواهد شد، ادامه این مباحث را به صورت مکتوب دنبال خواهند نمود. بنای کار در این مباحث نوعی تقسیم کار (البته به همراه تقسیم عادلانه ارزش افزوده آن) میان دکتر و من است. که هر یک در عین ارایه‌ي گزارشی از متن مربوط به خود، نکات مورد نظر خود را نیز منتقل می کند.

لینک مستقیم به مطلب