غلامحسين ابراهي ديناني، استاد فلسفه دانشگاه تهران و مدير گروه فلسفه اسلامي مؤسسه پژوهشي حكمت و فلسفه ايران مثل هميشه خوشرو و در عين حال جدي است. آخرين شنبه سال است و وي به مؤسسه آمده و در حال گپ زدن با چند تن از ديگر اساتيد مؤسسه است. ايستاده در ورودي ساختمان از هر دري سخني به ميان مي‌آيد، از واژه‌‌هايي چون "خوب" و "عدل" و "حق" كه "سپر"ي هستند براي هر كاري و "هيچ ماست‌بندي نمي‌گه دوغم ترشه"، از سريال يوسف پيامبر كه "بخش مصر"ش را خوب از كار درآورده‌اند اما... و چيزهاي ديگر. پيش از اين گپ و گفت از دكتر ديناني خواسته بودم چيزي بگويد درباره خودش در سال جديدي كه در پيش است. مثلاً مهم‌ترين كاري كه قرار است منتشر كند: «قرار است كتابي منتشر شود، شايد تا نمايشگاه بين‌المللي كتاب و از سوي نشر هرمس، به نام "فيلسوفان يهودي و يك مسأله بزرگ". بلافاصله در اذهان مي‌آيد كه اين مسأله بزرگ چيست؟ به نظر من يكي از بزرگ‌ترين مسائل، رابطه عقل و دين است. اين بزرگ‌ترين مسأله تاريخ بشر است و همواره خواهد بود. من در اين كتاب به اين موضوع پرداخته‌ام كه فيلسوفان يهودي ميان دين‌شان و عقل چه ارتباطي برقرار كرده‌اند و اين ارتباطي را كه آن‌ها سعي كرده‌اند ميان اين دو برقرار كنند تجزيه تحليل كرده و مورد بحث قرار داده‌ام. مواردي مانند اين‌كه آن‌ها چه گفته‌اند و تا چه حد متأثر از فيلسوفان اسلامي بوده‌اند و مانند آن.»

برنده كتاب سال جمهوري اسلامي ايران در سال 87 براي كتاب "خواجه نصير، فيلسوف گفت‌وگو" در كتاب جديد خود، بيشتر فيلسوفان يهودي تا دوران جديد را مورد بررسي قرار داده است: «بيشتر آن‌ها قرون وسطايي‌اند اما به نظر من خيلي مهم‌اند و درباره رابطه عقل و دين نيز حرف‌هاي مهمي گفته‌اند. فيلسوفاني كه اكثراً عربي‌نويس و عبري نويس‌اند كه به عربي ترجمه شده است. فيلسوفاني چون ابن‌كمونه، ابن‌ميمون، ابوالبركات، يهودا هالوي، ابن جبيرو و سموئل بن هفني كه من خواسته‌ام ببينم موضع اين‌ها در قبال اين مسأله چيست و تلاش آن‌ها در اين‌باره چه نتايجي در بر داشته است.»

لینک مستقیم به مطلب